Саркашед аз кибри Иблис ва чунин маҳҷӯр шуд

سرکشید از کبر ابلیس و چنین مهجور شد

Даъвии ҳаллоҷ бар ҳақ буд аз он Мансур шуд

دعوی حلاج بر حق بود از آن منصور شد

Шуд шамъ аз сӯхтан ин Фнри баси парвона ро

شد شمع از سوختن این فنر بس پروانه را

Ков ба ҳар ҷамъиятӣ дар ошиқӣ машҳур шуд

کاو به هر جمعیّتی در عاشقی مشهور شد

Шом рамзӣ гуфт аз мӯяши чунин торик шуд

شام رمزی گفت از مویش چنین تاریک شد

Субҳ чун дам зад зи рӯйиши олимӣ пурнур шуд

صبح چون دم زد ز رویش عالمی پرنور شد

Хости Мӯсо каз таҷаллои Рахш аз худ равад

خواست موسی کز تجلاّی رخش از خود رود

Таври қисмати байн ки ин давлати насиб тавр шуд

طور قسمت بین که این دولت نصیب طور شد

То қазо аз меҳнати шоми фироқаш ёд дод

تا قضا از محنت شام فراقش یاد داد

Ошиқонро рӯзгори мотами худ сур шуд

عاشقان را روزگار ماتم خود سور شد

Дар миёни моу ҷонони ҷузи хаёлӣ парда нест

در میان ما و جانان جز خیالی پرده نیست

Оқибати он низ ҳам аз пеш хоҳад давр шуд

عاقبت آن نیز هم از پیش خواهد دور شد