Сарви қадати тарафи боғ чу по ме монад

سروِ قدّت طرف باغ چو پا می‌ماند

Шамшоди зи ҳайрат ба ҳаво ме монад

شمشاد ز حیرت به هوا می‌ماند

Бо сари зулфи ту мурғӣ ки дар овехт чу ман

با سر زلف تو مرغی که در آویخت چو من

Ҳеҷ шак нест ки дар дом бало ме монад

هیچ شک نیست که در دام بلا می‌ماند

Об чашмаст ки бар хок раҳат хоҳад монад

آب چشم است که بر خاک رهت خواهد ماند

Ёдгорӣ ки пас аз марги з мо ме монад

یادگاری که پس از مرگ ز ما می‌ماند

Зоҳид аз кибри паланг ва ба ҳиял рӯбоҳ аст

زاهد از کبر پلنگ و به حیل روباه است

Бнгридш ки дар ин раҳ ба чаҳ ҳо ме монад

بنگریدش که در این ره به چه‌ها می‌ماند

Кардамӣ сабр ба дарди ту валикини ғами ишқ

کردمی صبر به درد تو ولیکن غم عشق

Ҳркҷо монад қадами сабр киро ме монад

هرکجا ماند قدم صبر که را می‌ماند

эй хаёлӣ чу дам аз ишқ задӣ расвои шӯ

ای خیالی چو دم از عشق زدی رسوا شو

Гар ту расво нашӯй ишқи туро ме монад

گر تو رسوا نشوی عشق تو را می‌ماند