Шабии кони моҳ бо мо хуш барояд

شبی کآن ماه با ما خوش برآید

Аҷаб набӯд ки рӯзи ғами сроид

عجب نبود که روز غم سرآید

Даромад аз дар ва шуд хонаи равшан

درآمد از در و شد خانه روشن

Дигар бо мо аз ин дар май даройад

دگر با ما از این در می درآید

Марои ташвиши ашк эй дида бар шуд

مرا تشویش اشک ای دیده بر شد

Ба кӯяши баъд аз ин то камтар ояд

به کویش بعد از این تا کمتر آید

Ба оби дида дар дили тухми меҳраш

به آب دیده در دل تخم مهرش

Ҳамеи корам вале бо хӯн барояд

همی کارم ولی با خون برآید

Хаёлӣ дар фани шухӣ маҳол аст

خیالی در فن شوخی محال است

Ки фарзандӣ чу ӯ аз модар ояд

که فرزندی چو او از مادر آید