Гар зи болои ту ҳар соъати бало бояд кашид

گر ز بالای تو هر ساعت بلا باید کشید

Ба зи нози сарв каз боди ҳаво бояд кашид

به ز ناز سرو کز باد هوا باید کشید

Бо вуҷӯди қоматати сӯсани зи ръноӣӣу лутф

با وجود قامتت سوسن ز رعنائی و لطف

Гар кунад даъвии забонаш аз қафо бояд кашид

گر کند دعوی زبانش از قفا باید کشید

Мо агар мшги хтои гуфтеми зулфатро ба саҳв

ما اگر مشگ ختا گفتیم زلفت را به سهو

Ту карӣмии афв бар фикри хато бояд кашид

تو کریمی عفو بر فکر خطا باید کشید

Гар бипурсанд аз парешони ҳолеи мо рӯзи ҳашар

گر بپرسند از پریشان حالی ما روز حشر

Сар чу зулфат аз хиҷолати зери по бояд кашид

سر چو زلفت از خجالت زیر پا باید کشید

То хаёли қаду рухсораши хаёлӣ дар дил аст

تا خیال قدّ و رخسارش خیالی در دل است

Миннати шамшоду нози гул чаро бояд кашид

منّت شمشاد و ناز گل چرا باید کشید