Гар шабии моҳи рахти пардаи з рӯ баргирад

گر شبی ماه رخت پرده ز رو برگیرد

Шамъ аз ҳасрати он сӯхтан аз сар гирад

شمع از حسرت آن سوختن از سر گیرد

Сӯхти сар то қадамами баҳри ту чун шамъ ва ҳануз

سوخت سر تا قدمم بهر تو چون شمع و هنوز

Бо ту сӯзи дили мо ҳеҷ наме даргирад

با تو سوز دل ما هیچ نمی درگیرد

Он замони чеҳраи мақсӯд тавон дид ки ишқ

آن زمان چهرهٔ مقصود توان دید که عشق

Парда ҳастӣ моро з миён баргирад

پردهٔ هستیِ ما را ز میان برگیرد

эй маломатгари мисатони хароботи ту низ

ای ملامتگر مستان خرابات تو نیز

Бош то ёр шавад соқӣ ва соғар гирад

باش تا یار شود ساقی و ساغر گیرد

Дар азал бо ту хаёлӣ чу дам аз риндӣ зад

در ازل با تو خیالی چو دم از رندی زد

Ҳайф бошад ки кунун шева дигар гирад

حیف باشد که کنون شیوهٔ دیگر گیرد