Гар қадаҳ бо лаб мегаван ту лофӣ дорад

گر قدح با لب میگون تو لافی دارد

Зу наранҷӣ ки ба ғояти дил софӣ дорад

زو نرنجی که به غایت دل صافی دارد

Сина аз захми фироқи ту чунон шуд не ро

سینه از زخم فراق تو چنان شد نی را

Ки ба ҳар ҷо ки наҳй даст шикофӣ дорад

که به هر جا که نهی دست شکافی دارد

Чашми фаттони ту пайвастаи зи абрӯу мижа

چشم فتّان تو پیوسته ز ابرو و مژه

Саф кашида сет ва ба ушшоқ масофӣ дорад

صف کشیده ست و به عشّاق مصافی دارد

Муҳаррами кӯии ту маҳрӯми з дидор чарост

محرم کوی تو محروم ز دیدار چراست

Чун ба гирди ҳарами каъба тавофӣ дорад

چون به گرد حرمِ کعبه طوافی دارد

Гар касе пеш хаёлӣ кунад изҳори сухан

گر کسی پیش خیالی کند اظهار سخن

Ҳеҷ касро суханӣ нест ки лофӣ дорад

هیچ کس را سخنی نیست که لافی دارد