Гуҳии чашмат ба неши ғами диламро риш ме дорад

گهی چشمت به نیش غم دلم را ریش می‌دارد

Гуҳии қадат ба шухии сарвро по пеш ме дорад

گهی قدّت به شوخی سرو را پا پیش می‌دارد

Дилӣ дорам паии қурбонии чашмат чаҳ бояд кард

دلی دارم پیِ قربانیِ چشمت چه باید کرد

Маро бо шевае он тарк коФркиш ме дорад

مرا با شیوه‌ای آن ترک کافرکیش می‌دارد

Ҳамаи шаби шамъро бар рағми ман дили зи он ҳамеи сӯзад

همه شب شمع را بر رغم من دل ز آن همی‌سوزد

Ки он кам умрро аз худ ғами ман беш ме дорад

که آن کم عمر را از خود غم من بیش می‌دارد

Дилам бо ишқ аз он даъвӣ хешӣ мекунад ҳрдм

دلم با عشق از آن دعویّ خویشی می‌کند هردم

Ки он бегонаи рӯи моро аз он хеш ме дорад

که آن بیگانه رو ما را از آنِ خویش می‌دارد

зи ишқи ин баси нишони салтанати мискини хаёлӣ ро

ز عشق این بس نشانِ سلطنت مسکین خیالی را

Ки худро аз камоли салтанат дарвеш ме дорад

که خود را از کمال سلطنت درویش می‌دارد