Марои дӯш аз он лаби басии ранг буд

مرا دوش از آن لب بسی رنگ بود

Вале чашми ту бар сари ҷанг буд

ولی چشم تو بر سر جنگ بود

Шабӣ каз чамани нола мурғ хост

شبی کز چمن نالهٔ مرغ خاست

Диламро ба кӯии ту оҳанг буд

دلم را به کوی تو آهنگ بود

Талаб кардамӣ зи он даҳани коми хеш

طلب کردمی ز آن دهن کام خویش

Валикин ба ғояти маҳали танг буд

ولیکن به غایت محل تنگ بود

Аз он дар дили ҷом раҳ ёфт май

از آن در دلِ جام ره یافت می

Ки перӣ ба дили софу икрнг буд

که پیری به دل صاف و یکرنگ بود

Ба санги ҷафои собирам то касе

به سنگ جفا صابرم تا کسی

Нагӯяд хаёлӣ чаҳ бесанг буд

نگوید خیالی چه بی سنگ بود