Маро май сӯзади он бдхў ки кор худнакӯ созад

مرا می سوزد آن بدخو که کار خودنکو سازد

Аҷабгар бо чунин хӯбии худои асбоб ӯ созад

عجب گر با چنین خوبی خدا اسباب او سازد

Баронами баъд аз ин каз рӯ баронам ашкро ҳар дам

برآنم بعد از این کز رو برانم اشک را هر دم

Вагарна зуд бошад кови маро беобрӯ созад

وگرنه زود باشد کاو مرا بی آبرو سازد

Ҳанузам даст бар сар бошад аз завқ май лаълат

هنوزم دست بر سر باشد از ذوقِ می لعلت

Агар баъд аз аҷали даврони зхоки ман сабу созад

اگر بعد از اجل دوران زخاک من سبو سازد

Маро вақте расад дар ҳалқаи зулфи ту печидан

مرا وقتی رسد در حلقهٔ زلف تو پیچیدن

Ки фикри он миён аз лоғарӣ чун тор мӯ созад

که فکرِ آن میان از لاغری چون تار مو سازد

Хаёлиро макун манъ аз ҳадиси он лаби ширин

خیالی را مکن منع از حدیث آن لب شیرین

Ки тӯтиро таманнои шукр бисёр гӯ созад

که طوطی را تمنّای شکر بسیار گو سازد