Марои ёди он рӯй девона кард

مرا یاد آن روی دیوانه کرد

Ки занҷири зулфи туро шона кард

که زنجیر زلف تو را شانه کرد

Шабӣ аз рахт нур дуздед шамъ

شبی از رخت نور دزدید شمع

Рӯонаш гирифтанд ва дар хона кард

روانش گرفتند و در خانه کرد

Чаҳ шамъӣ надонам ки парвона ро

چه شمعی ندانم که پروانه را

Дар оташ фикандӣ ва парво накард

در آتش فکندی و پروا نکرد

Ташаббуҳ ба дандон ӯ кард дар

تشبّه به دندان او کرد دُر

Чаҳ гӯям ба ғоят ки мино накард

چه گویم به غایت که مینا نکرد

Хаёлӣ ба май басти паймон чу дид

خیالی به می بست پیمان چو دید

Ки соқии ишорат ба паймона кард

که ساقی اشارت به پیمانه کرد