Ҳршбии зулфаши маро дар банд савдо ме кашад

هرشبی زلفش مرا در بند سودا می‌کشد

Лек он бадаҳдро хотир дигар ҷо ме кашад

لیک آن بدعهد را خاطر دگر جا می‌کشد

Мо зи гиряи ғарқи об дида гаштем ва ҳануз

ما ز گریه غرق آب دیده گشتیم و هنوز

Ҳамчуи сарви он шӯхи ҳрдми доман аз мо ме кашад

همچو سرو آن شوخ هردم دامن از ما می‌کشد

Дардмандонро зи ранҷ дил кашӣдан чора нест

دردمندان را ز رنج دل کشیدن چاره نیست

То ба ангези балои он сарв боло ме кашад

تا به انگیز بلا آن سرو بالا می‌کشد

Ман ҳамон соъат ки фикри зулф ӯ кардам ба хеш

من همان ساعت که فکر زلف او کردم به خویش

Гуфтам ин андешаи рӯзии сар ба савдо ме кашад

گفتم این اندیشه روزی سر به سودا می‌کشد

Бо хаёли сарви қадаш чун хаёлӣ ҳар нафас

با خیال سروِ قدش چون خیالی هر نفس

Бедилонро гӯшаи хотир ба саҳро ме кашад

بی‌دلان را گوشهٔ خاطر به صحرا می‌کشد