Аз чашми мо чу май талабади лаъл ӯ гуҳар

از چشم ما چو می طلبد لعل او گهر

Номардумӣ буд ки наёрем дар назар

نامردمی بوَد که نیاریم در نظر

Чун дар хабари зи рустаи дандон ёр гуфт

چون دُر خبر ز رستهٔ دندان یار گفت

Маълум мешавад ки ятемии сети бохабар

معلوم می شود که یتیمی ست باخبر

Рӯй чу рӯзи умри туро тобдиди шамъ

روی چو روز عمر تو را تابدید شمع

Ҳар шаби з рашк меравадаш оташӣ ба сар

هر شب ز رشک می رودش آتشی به سر

Гуфтам фидои чашми ту рухсори зарди ман

گفتم فدای چشم تو رخسار زرد من

Хандид ва гуфт чанд харии фитнаро ба зар

خندید و گفت چند خری فتنه را به زر

Гӯ бар фурӯз шамъи Муродӣ ки аз хатат

گو بر فروز شمع مرادی که از خطت

Рӯзӣ ба пеши омада аз шаби сиёҳтар

روزی به پیش آمده از شب سیاهتر

Гар дар раҳати зи дида хаёлӣ бирехт об

گر در رهت ز دیده خیالی بریخت آب

Саҳласт , гӯи биё ва аз ин моҷарои гузар

سهل است، گو بیا و از این ماجرا گذر