Моро ҳамин забонии сети он низ дар дуояш

ما را همین زبانی ست آن نیز در دعایش

Гар ҳақ ин надонад ӯ донаду худояш

گر حق این نداند او داند و خدایش

Ёрб ниҳоли қадаш то аз кадом боғ аст

یارب نهال قدّش تا از کدام باغ است

Каз ҳар тараф сиррӣ шуд бар бод дар ҳавояш

کز هر طرف سری شد بر باد در هوایش

Гӯйии магар ба рӯйиши ошуфтаи гашти гесу

گویی مگر به رویش آشفته گشت گیسو

Варна чаро парешон меояд аз қафояш

ورنه چرا پریشان می آید از قفایش

То ки зи ношикебӣ бар рӯй ман дӯди ашк

تا که ز ناشکیبی بر روی من دوَد اشک

эй мардумон бипурсед каз чист моҷарояш

ای مردمان بپرسید کز چیست ماجرایش

Дилро ки ғайри ишқаш фикрӣ набӯд дар сар

دل را که غیر عشقش فکری نبود در سر

Бингар ки дарди ҳиҷрон чун мекунад вдоиш

بنگر که درد هجران چون می کند ودایش

Ашки туро хаёлии ин обрӯ аз он аст

اشک تو را خیالی این آبرو از آن است

Гар мешавад мушаррафи гуҳи гуҳ ба хоки поиш

گر می شود مشرّف گه گه به خاک پایش