Ҳар нақди дили кони ғамзаи пари ҳила май орад ба каф

هر نقد دل کآن غمزهٔ پر حیله می آرد به کف

Бозаши зи айни сархушии чашм ту месозад талаф

بازش ز عین سرخوشی چشم تو می سازد تلف

Гар ғамзаи ?ут хӯн мекунад чашми ту ёрӣ ме диҳад

گر غمزه ات خون می کند چشم تو یاری می دهد

Вари оризати дил май баради зулф ту мегирад тараф

ور عارضت دل می برد زلف تو می گیرد طرف

Гар хидматӣ ояд зи мо бар ваҷҳи миннати з онкӣ ҳаст

گر خدمتی آید ز ما بر وجه منت ز آنکه هست

Аз хизмати хок дарат хуршедро чандини шараф

از خدمت خاک درت خورشید را چندین شرف

Ҳрдм ба дандони ту дар лоф латофат ме занад

هردم به دندان تو دُر لاف لطافت می زند

Ҳарчанд кон бебокро дандон ҳаме хоед садаф

هرچند کآن بی باک را دندان همی خاید صدف

То кӣ рақиб аз хуррамӣ таъна занад бар ҳоли ман

تا کی رقیب از خرّمی طعنه زند بر حال من

Ин жожи хоеро бигӯ то бас кунад он бади алаф

این ژاژ خایی را بگو تا بس کند آن بد علف

Гарчи хаёлии сар ба сари ашки ту дар шуд зон чаҳ суд

گرچه خیالی سر به سر اشک تو دُر شد زآن چه سود

Чун обат аз рӯ май баради бози он ятеми нохалаф

چون آبت از رو می برد باز آن یتیم ناخلف