Гар биёбад шарафи хизмати он ҳури малик

گر بیابد شرف خدمت آن حور ملک

Кӣ фурӯд оварад аз кибр дигар сар ба фалак

کی فرود آورد از کبر دگر سر به فلک

Моҳ аз оризи ту мунфаилу оби хаҷал

ماه از عارض تو منفعل و آب خجل

Шуд ва доданд гувоҳии зи само то ба смк

شد و دادند گواهی ز سما تا به سمک

Писта шӯр занад бо лаби ширини ту лоф

پستهٔ شور زند با لب شیرین تو لاف

Санг бар сари пай он мехӯрд он кӯри намак

سنگ بر سر پی آن می خورد آن کور نمک

Кард бар қалбии худ нақди дили иқрор ва ҳануз

کرد بر قلبی خود نقد دل اقرار و هنوز

Дам ба дам мезанадаш ишқи ту бар санги маҳак

دم به دم می زندش عشق تو بر سنگ محک

Охир аз ҷаври рақиби ту хаёлӣ донист

آخر از جور رقیب تو خیالی دانست

Ончӣ дар боби адоват ба гадо дораду ск

آنچه در باب عداوت به گدا دارد و سک