Шамъ мегуфт ба парвонаи шабӣ дар манзил

شمع می‌گفت به پروانه شبی در منزل

Ки маро низ бар аҳволи ту май сӯзади дил

که مرا نیز بر احوال تو می‌سوزد دل

Срўро дар ғами ҳиҷри ту зи баси гиряу оҳ

سرورا در غم هجر تو ز بس گریه و آه

Умр бар бод шуду пой фурӯ рафт ба гул

عمر بر باد شد و پای فرو رفت به گل

Ғунча бар нақши даҳони ту ба даҳ дили нигарон

غنچه بر نقش دهان تو به ده دل نگران

Гули сероби з рӯй ту ба сад рӯй хаҷал

گل سیراب ز روی تو به صد روی خجل

Ошиқи сӯрати матбӯъи туро нест хабар

عاشق صورت مطبوع تو را نیست خبر

Каз чаҳ обаст ва чаҳ гули сӯрати хубони чгл

کز چه آب است و چه گِل صورت خوبان چگل

Ашк бар хок дарат меравад ва дорам чашм

اشک بر خاک درت می رود و دارم چشم

Каз дарбори ту маҳрӯм нагардад соил

کز درِبار تو محروم نگردد سایل

Гуфтам аз мушкили ишқи ту хаёлӣ ба фусун

گفتم از مشکل عشق تو خیالی به فسون

Ҷон тавонад ки барад ? гуфт чаҳ донам мушкил

جان تواند که بَرَد؟ گفت چه دانم مشکل