Мо ба аввали ситами зулфи туро хуш кардем

ما به اوّل ستم زلف تو را خوش کردیم

Баъд аз он бар сари кӯии ту фурӯкаш кардем

بعد از آن بر سر کوی تو فروکش کردیم

Ба умедӣ ки хаёлати қадами оради рӯзӣ

به امیدی که خیالت قدم آرد روزی

Хонаи дида ба хуноба мунаққаш кардем

خانهٔ دیده به خونابه منقّش کردیم

Гарми рӯи шамъ аз он шуд ки ба мардии подошат

گرم رو شمع از آن شد که به مردی پاداشت

Гарчи шабҳои ғамат бар сараш оташ кардем

گرچه شبهای غمت بر سرش آتش کردیم

Моу девонагии ишқ , чу сармояи ақл

ما و دیوانگی عشق، چو سرمایهٔ عقل

Дар раҳи силсилаи мӯён париваш кардем

در ره سلسله مویان پریوش کردیم

эй хаёлӣ дигар аз меҳнати айём чаҳ ғам

ای خیالی دگر از محنت ایّام چه غم

Чун ба иқболи ғамаши хотири худ хуш кардем

چون به اقبال غمش خاطر خود خوش کردیم