Охир эй ҷони лаби ширини туро ҷони гуфтан

آخر ای جان لب شیرین تو را جان گفتن

Суханӣ нест ки дар рӯй ту натавон гуфтан

سخنی نیست که در روی تو نتوان گفتن

Гуфтам онии сет дар он рӯй шуд аз хеш бибин

گفتم آنی ست در آن روی شد از خویش ببین

Кохри кор зиён дошт марои он гуфтан

کآخر کار زیان داشت مرا آن گفتن

Бо ки гӯям ғами худ чун ҳамаи касро ёд аст

با که گویم غم خود چون همه کس را یاد است

Шарҳи афсонаи ишқати зи фаровони гуфтан

شرح افسانهٔ عشقت ز فراوان گفتن

Гӯям акнӯн ба қадати рози дили хеши баланд

گویم اکنون به قدت راز دل خویش بلند

То ба кӣ бо даҳани танги ту пинҳони гуфтан

تا به کی با دهن تنگ تو پنهان گفتن

Гар хаёлии сухан аз зулф ту гуяд чаҳ аҷаб

گر خیالی سخن از زلف تو گوید چه عجب

Аҷабӣ нест зи девонаи парешони гуфтан

عجبی نیست ز دیوانه پریشان گفتن