Сӯфии мо ҷом бошад бода то бошад дар ӯ

صوفی ما جام باشد باده تا باشد در او

Ҳарки дорад ботини софӣ сафо бошад дар ӯ

هرکه دارد باطن صافی صفا باشد در او

Абр чун борон бибинад сайли мижгони маро

ابر چون باران ببیند سیل مژگان مرا

Аз хиҷолат об гардадгар ҳаё бошад дар ӯ

از خجالت آب گردد گر حیا باشد در او

Гуфтае рангии сети рӯзӣ аз гул рӯем ту ро

گفته ای رنگی ست روزی از گل رویم تو را

Ваъда хубаст агар буи вафо бошад дар ӯ

وعدهٔ خوب است اگر بوی وفا باشد در او

Тоқи абрӯии ту бар рӯй накӯ беваҷҳ нест

طاق ابروی تو بر روی نکو بی وجه نیست

Ҳар куҷои қиблаи сети миҳроб дуо бошад дар ӯ

هر کجا قبله ست محراب دعا باشد در او

Сар диҳад бар боди рӯзӣ эй хаёлии ҳамчуи сарв

سر دهد بر باد روزی ای خیالی همچو سرو

Ҳар сиррӣ каз ҷониби сарвӣ ҳаво бошад дар ӯ

هر سری کز جانب سروی هوا باشد در او