Гуҳӣ дил мехӯрд хӯнами гуҳ аз роҳи ҷафои дида

گهی دل می‌خورد خونم گه از راه جفا دیده

Ҳамин бошад камол бераҳе эй дили ту бо дида

همین باشد کمال بی‌رهی ای دل تو با دیده

з расвоӣ наяндешам кунун каз ғами буруни андохт

ز رسوایی نیندیشم کنون کز غم برون انداخت

Ҳадис дидаамро гиряу рози марои дида

حدیث دیده ام را گریه و راز مرا دیده

Ту қадари хоки пой худ бипурс аз мардуми чашмам

تو قدر خاک پای خود بپرس از مردم چشمم

На зони мардум ки равшан мекунанд аз тўтёи дида

نه زآن مردم که روشن می کنند از توتیا دیده

Агар нодидаи рӯятро ба ма нисбат кунад чашмам

اگر نادیده رویت را به مه نسبت کند چشمم

Макун айбаш ки бдхўиии сияҳ рӯйаст нодида

مکن عیبش که بدخویی سیه روی است نادیده

Аз ин ғайрат намехоҳад хаёлии дидаро равшан

از این غیرت نمی‌خواهد خیالی دیده را روشن

Ки месозад хаёлатро ба мардуми ошнои дида

که می‌سازد خیالت را به مردم آشنا دیده