Бод бар зулф ту бигузашт ки анбар буи аст

باد بر زلف تو بگذشت که عنبر بوی است

Гули магар рӯй ту дидаи сет ки хандон рӯй аст

گل مگر روی تو دیده ست که خندان روی است

Беш аз ин нест ба нақши даҳанати нисбати ман

بیش از این نیست به نقش دهنت نسبت من

Ки миёни ман ваов то ба адами як мӯӣ аст

که میان من واو تا به عدم یک موی است

Хӯн ба ҷӯ меравад аз дидаи мардуми зини ғам

خون به جو می رود از دیدهٔ مردم زین غم

Коби рӯ дар раҳи савдои ту об ҷӯй аст

کآب رو در ره سودای تو آب جوی است

Ҷусту ҷӯии дил гум гашта мо бар лаб туаст

جست و جوی دل گم گشتهٔ ما بر لب توست

Нишнидӣ ки лаби лаъл батон дилҷӯй аст

نشنیدی که لب لعل بتان دلجوی است

На хаёлии сухан аз зулф ту мегуяду бас

نه خیالی سخن از زلف تو می گوید و بس

Ҳаркии девона ишқаст парешон гӯй аст

هرکه دیوانهٔ عشق است پریشان‌گوی است