Бо рухи хубат ки вирди бӯстони хуррамии сет

با رخ خوبت که وَرد بوستان خرّمی ست

Ҳур агар даъвӣ раъное кунад ноодамии сет

حور اگر دعویّ رعنایی کند ناآدمی ست

Бахт бад бингар ки май пӯшади зи ман рози ту дил

بخت بد بنگر که می پوشد ز من راز تو دل

Дар миёни мо ва ӯ бо онкии чандини муҳаррамии сет

در میان ما و او با آنکه چندین محرمی ست

Дил нишоед баст бар аҳд батон бе вафо

دل نشاید بست بر عهد بتان بی وفا

Кин банноро аз азали бунёди бурнои муҳкамии сет

کاین بنا را از ازل بنیاد برنا محکمی ست

То ҷудоӣам аз рух чун рӯзу зулф чун шабат

تا جداییم از رخ چون روز و زلف چون شبت

Рӯз бо дардами қарору шаб ба нолаи ҳамдамии сет

روز با دردم قرار و شب به ناله همدمی ست

Гар бирезади чашми ту хӯни хаёлӣ бок нест

گر بریزد چشم تو خون خیالی باک نیست

Ҳарчӣ бо мардум кунад он шӯхи айни мардумии сет

هرچه با مردم کند آن شوخ عین مردمی ست