эй ашки маро аз сари кӯяши хабарии гӯй

ای اشک مرا از سر کویش خبری گوی

з онруӣ ки бисёр давидии ту дар ин кӯй

ز آنروی که بسیار دویدی تو در این کوی

Ҳарчанд ки гул аз тарафи ҳасан ба барг аст

هرچند که گل از طرف حُسن به برگ است

ӯ низ камаст аз рухи хуби ту ба сад рӯй

او نیز کم است از رخ خوب تو به صد روی

Ғам нест зи дашноми рақибон чу наоне

غم نیست ز دشنام رقیبان چو نهانی

Бисёр нзрҳости сагатро ба дуъогӯӣ

بسیار نظرهاست سگت را به دعاگوی

Гӯям сифати накҳати зулфи туу лекин

گویم صفت نکهت زلف تو و لیکن

Тарсам ки аз ин қиссаи баради боди сабои буи

ترسم که از این قصّه برد باد صبا بوی

Гар ғорат дилҳо кунад он турраи хаёлӣ

گر غارت دلها کند آن طرّه خیالی

Бо ӯ бадари овез аз инҳо сари як мӯӣ

با او بدر آویز از اینها سر یک موی