эй порсо ки доими рӯ дар намози дорӣ

ای پارسا که دایم رو در نماز داری

Сар ки май сароеи роз ки май гузорӣ

سرّ که می سرایی راز که می گذاری

Аз тоқи абрӯонаш рӯ кардае ба миҳроб

از طاق ابروانش رو کرده ای به محراب

Дар пеши хеш то кӣ девори кажи барорӣ

در پیش خویش تا کی دیوار کژ برآری

То бо ғамаши қаринами хӯн хӯрданаст корам

تا با غمش قرینم خون خوردن است کارم

Кори ман аз ғам инаст бории ту дар чаҳ корӣ

کار من از غم این است باری تو در چه کاری

Онҷо ки ъшқбозони тӯҳфаи зи тоъати оранд

آنجا که عشقبازان تحفه ز طاعت آرند

Мо тӯҳфа ӣӣ надорем беруни зи шармсорӣ

ما تحفه یی نداریم بیرون ز شرمساری

Мо гарчи бирҳиро аз сар наме гузорем

ما گرچه بیرهی را از سر نمی گذاریم

Ту бар тариқ раҳмат бошад ки дргзорӣ

تو بر طریق رحمت باشد که درگذاری

Гардани буна хаёлӣ бошад ки бори ёбӣ

گردن بنه خیالی باشد که بار یابی

Каз саркашӣ наёбӣ тавфиқи лутфи борӣ

کز سرکشی نیابی توفیق لطف باری