Гарчи бар асби салтанати шоҳӣу шоҳзода Эй

گرچه بر اسب سلطنت شاهی و شاهزاده‌ای

То ба бисоти ошиқӣ рух нанаҳй пиёда Эй

تا به بساط عاشقی رخ ننهی پیاده‌ای

Манъи ҳавоӣ дил макун эй гули бӯстони маро

منع هوای دل مکن ای گل بوستان مرا

Зон ки ту ҳам дар ин ҳавои умр ба бод дода Эй

زآن که تو هم در این هوا عمر به باد داده‌ای

Беш магӯ ба мардумони рози ман эй сиришки хӯн

بیش مگو به مردمان راز من ای سرشک خون

Чун сабаби ин гуноҳ шуд каз назар ӯ фитода Эй

چون سبب این گناه شد کز نظر او فتاده‌ای

Аз ғами пои бастагии бихбрнди саракашон

از غم پای بستگی بیخبرند سرکشان

Бози бад-ӣни сифат ки ту дасти ҷафои кушода Эй

باز بدین صفت که تو دست جفا گشاده‌ای

То ба латофати лабаш дам задӣ эй шароби ноб

تا به لطافت لبش دم زدی ای شراب ناب

Аз сухани ту равшанами гашт ки неки сода Эй

از سخن تو روشنم گشت که نیک ساده‌ای

Бор бикаш хаёлӣу миннати тоҷи зари макаш

بار بکش خیالی و منّت تاج زر مکش

Рӯзи нахусти ин ҳавас чун ки зи сари ниҳода Эй

روز نخست این هوس چون که ز سر نهاده‌ای