Пеши рухи ту қиссаи Юсуф ҳикоят аст

پیشِ رخِ تو قصّهٔ یوسف حکایت است

Шоҳӣ ки шуд гадои ту соҳиб вилоят аст

شاهی که شد گدایِ تو صاحب ولایت است

эй то ҷаври шикастаи дилонро азизи дор

ای تا جور شکسته دلان را عزیز دار

Каз Подшаҳи муроди раият риоят аст

کز پادشه مرادِ رعیّت رعایت است

Ғам нестгар зи бахти наёбади кифоятӣ

غم نیست گر ز بخت نیابد کفایتی

Сармояи қабули ту моро кифоят аст

سرمایهٔ قبول تو ما را کفایت است

Рӯзам ба шаб раседу хаёлати з сар нарафт

روزم به شب رسید و خیالت ز سر نرفت

Ёрӣ ӯ нигари ту ба мо то чаҳ ғоят аст

یاریّ او نگر تو به ما تا چه غایت است

Ҷон аз ъноу ранҷи хуморам ба лаб расед

جان از عنا و رنجِ خمارم به لب رسید

Соқӣ биор бода ки рӯз аноят аст

ساقی بیار باده که روز عنایت است

Пеш лабаш магӯӣ хаёлии ҳадиси қанд

پیش لبش مگوی خیالی حدیث قند

Ҷое ки лаъл ӯст чаҳ ҷой кноит аст

جایی که لعل اوست چه جای کنایت است