То дил аз шавқи гули рӯяти раҳ саҳро гирифт

تا دل از شوق گل رویت ره صحرا گرفت

Дар ҳавои сарви қадати кори ҷон боло гирифт

در هوای سرو قدّت کار جان بالا گرفت

Рост чун сарвии сети нахли қоматат бар тарафи чашм

راست چون سروی ست نخل قامتت بر طرف چشم

Каз риёзи ҷони ватан бар соҳил дарё гирифт

کز ریاض جان وطن بر ساحل دریا گرفت

Хоки Кувайтро зи об дида медорам нигоҳ

خاک کویت را ز آب دیده می دارم نگاه

То набошад ҳечкасро баъд аз ин бар мо гирифт

تا نباشد هیچکس را بعد از این بر ما گرفت

Моу савдои сари зулфат ки дар бозори умр

ما و سودای سرِ زلفت که در بازار عمر

Гар равад сармоя натавон тарки ин савдо гирифт

گر رود سرمایه نتوان ترک این سودا گرفت

Гӯшаи гирони камони абрӯятро тарки чашм

گوشه گیرانِ کمان ابرویت را ترک چشم

Ҳарчӣ гуфт аз саҳми тири ғамза дар дил ҷо гирифт

هرچه گفت از سهم تیر غمزه در دل جا گرفت

Бо хаёли наргиси мастати хаёлии оқибат

با خیال نرگس مستت خیالی عاقبت

Тавба бишикаст ва чу лолаи соғар саҳбо гирифт

توبه بشکست و چو لاله ساغر صهبا گرفت