То сари зулфи ту дар дасти сабои афтодаи сет

تا سر زلف تو در دست صبا افتاده ست

Дил саргаштаам аз рашки зи пои афтодаи сет

دل سرگشته ام از رشک ز پا افتاده ست

То науфтад дилам аз поу сиришками зи назар

تا نیفتد دلم از پا و سرشکم ز نظر

Ту чаҳ доне ки маро бе ту чаҳҳо афтодаи сет

تو چه دانی که مرا بی تو چه ها افتاده ست

Оби рӯ май барадами ашк ва ба сар май ғалатад

آب رو می بردم اشک و به سر می غلطد

Ҳавас рӯй ту то дар сари мо афтодаи сет

هوس روی تو تا در سرِ ما افتاده ست

Дилам афтод ба кӯии ту ва нопидо шуд

دلم افتاد به کوی تو و ناپیدا شد

Бехабар буд ки донад ки куҷои афтодаи сет ?

بی خبر بود که داند که کجا افتاده ست؟

Беш дар меҳнат ҳиҷрон махӯр эй дили ғами ман

بیش در محنت هجران مخور ای دل غم من

Ғами худ хури ту ки ин кори туро афтодаи сет

غم خود خور تو که این کار تو را افتاده ست

эй табиб аз паии ман ранҷ мабар баҳри худо

ای طبیب از پی من رنج مبر بهر خدا

Каз ғамаши кори хаёлӣ ба худои афтодаи сет

کز غمش کار خیالی به خدا افتاده ست