Гарчи ту ҳақирӣу гуноҳи ту азим аст

گرچه تو حقیری و گناه تو عظیم است

Навмед набошӣ ки худованд Карим аст

نومید نباشی که خداوند کریم است

Гӯи узр ба пеши ор ки бар узри гунаҳ дар

گو عذر به پیش آر که بر عذر گنه درّ

Чун гӯш бигирад ҳама гӯйанд ятем аст

چون گوش بگیرد همه گویند یتیم است

Аз муҳаддиси тақсир чаҳ ғами аҳли гунаҳ ро

از محدث تقصیر چه غم اهل گنه را

Чун лутфи ту омасту атои ту қадим аст

چون لطف تو عام است و عطای تو قدیم است

Бимасту умед аз ту дар ин раҳи ҳамаи кас ро

بیم است و امید از تو در این ره همه کس را

Лекин чу умед аз карам туаст чаҳ бим аст

لیکن چو امید از کرم توست چه بیم است

Гар раҳм кунад ёр аҷаб нест хаёлӣ

گر رحم کند یار عجب نیست خیالی

Оре нишнидӣ ки Каримаст ва раҳим аст

آری نشنیدی که کریم است و رحیم است