Он шохи гули хиромон дар боғ чун барояд

آن شاخ گل خرامان در باغ چون برآید

Чун лола аз хиҷолати гули ғарқ хӯн барояд

چون لاله از خجالت گل غرق خون برآید

Чун дар ҳавоӣ рӯйиш меРом аҷаб набошад

چون در هوای رویش میرم عجب نباشد

Ҳар сабзае зи хокамгар лола гаван барояд

هر سبزه ای ز خاکم گر لاله گون برآید

Ёрон ба даври хаташи фолӣ агар гушойанд

یاران به دور خطّش فالی اگر گشایند

Бар номи ман зи аввали ҳарф ҷунун барояд

بر نام من ز اوّل حرف جنون برآید

Гарчи намебарояд ҷонами зи ғуссаи лекин

گرچه نمی برآید جانم ز غصّه لیکن

Чун навбат ҷудоӣ омад кунун барояд

چون نوبت جدایی آمد کنون برآید

Аз гиряи бас ки бигузашт об аз сари хаёлӣ

از گریه بس که بگذشت آب از سر خیالی

То оқибат дар ин кӯ аз об чун барояд

تا عاقبت در این کو از آب چون برآید