Он гавҳари ҳасанӣ ки бидон фахр тавон кард

آن گوهر حسنی که بدان فخر توان کرد

Нақдии сет ки саррофи азал бо ту равон кард

نقدی ست که صرّاف ازل با تو روان کرد

То оби Хизри лутфи лаби лаъли туро дид

تا آب خِضِر لطف لبِ لعل تو را دید

Дар пардаи хокии зи ҳаё рӯй ниҳон кард

در پردهٔ خاکی ز حیا روی نهان کرد

Нофа чаҳ хато гуфт ки боди саҳарии дӯш

نافه چه خطا گفت که باد سحری دوش

Мӯяш бигирифту сӯии зулфи ту кашон кард

مویش بگرفت و سوی زلف تو کشان کرد

Ашк аз назар афтод бад-ӣни ҷурм ки мо ро

اشک از نظر افتاد بدین جرم که ما را

Беваҷҳ дар айёми ту расвоӣ ҷаҳон кард

بی وجه در ایّام تو رسوای جهان کرد

То накҳати зулфи ту расонад ба хаёлӣ

تا نکهت زلف تو رساند به خیالی

Бар буи ҳамин рафт дилу роҳ ҳамон кард

بر بوی همین رفت دل و راه همان کرد