з ман мапурс ки аз ошиқони зор кӣ

ز من مپرس که «از عاشقانِ زارِ که‌ای؟»

Азу бипурс ки маъшӯқу ғмгсор кӣ

از او بپرس که «معشوق و غمگسارِ که‌ای؟»

Дило ба зулфи парешони бор бор бигӯӣ

دلا به زلف پریشان یار، بار بگوی

Ки биқрори туами ман ту биқрор кӣ

که بی‌قرار تو ام من، تو بی‌قرار که‌ای؟

Шикастаи ҳолеу афтодагӣ чаҳ май бинӣ

شکسته‌حالی و افتادگی چه می‌بینی

Нигоҳ кун ки шабу рӯз дар канор кӣ

نگاه کن که شب و روز در کنار که‌ای

зи пеши чашм гузар мекунӣ срондозон

ز پیش چشم گذر می‌کنی سراندازان

Бад-ӣни шамоили хуши сарви ҷӯйбор кӣ

بدین شمایلِ خوش، سروِ جویبارِ که‌ای؟

Рабӯди дили хату зулфат ба нақшаҳои ғариб

ربود دل، خط و زلفت به نقشه‌های غریب

Ғариби нақш ва нигоро бигӯнигор кӣ

غریب نقش و نگارا، بگو نگار که‌ای

Чаҳ суди кӯшиш ман нест аз нав чун кашишӣ

چه سود کوشش من، نیست از تو چون کششی

Ҳамаи ҷаҳон ба нав поранд то ту бор кӣ

همهٔ جهان به تو یارند، تا تو یار که‌ای

Камол агар нагузинӣ туранҷи ғабғаби бор

کمال اگر نگزینی ترنج غبغب یار

Нпрсмт ба худо каз хиёри зор кӣ

نپرسمت به خدا کز خیار زار که‌ای