Гар ба покии Хизр вақтеу рӯҳи алқудсӣ

گر به پاکی خضر وقتی و روح القدسی

То наёбӣ назари аҳли сафои ҳеҷ касе

تا نیابی نظر اهل صفا هیچ کسی

Фарз кардем ки саҷҷода фикандӣ бар об

فرض کردیم که سجاده فکندی بر آب

Чун надории гуҳари маърифатӣ кам зи хасӣ

چون نداری گهر معرفتی کم ز خسی

То наёрӣ қадам аз манзил ҳастӣ берун

تا نیاری قدم از منزل هستی بیرون

Солҳо гар биравӣ роҳ ба ҷое нарисӣ

سال‌ها گر بروی راه به جایی نرسی

эй ки аз дил нафаст рост бурун ме ояд

ای که از دل نفست راست برون می‌آید

Нафас инаст ки аз хеши …сӣ

نفس اینست که از خویش …سی

Нест ҳоҷат ки буд сади Сикандар дар пеш

نیست حاجت که بود سد سکندر در پیش

Нафасӣ дар миёни ту ва ӯ монеъу ҳоили ту басӣ

نفسی در میان تو و او مانع و حایل تو بسی

Рондаанд аз шкрстони саодати зоитст

رانده‌اند از شکرستان سعادت زایتست

Ки шабу рӯзи ҳавохоҳи ҳаво чун магасӣ

که شب و روز هواخواه هوا چون مگسی

Ҳосил аз зуҳд ба ҷуз дардисарӣ нест камол

حاصل از زهد به جز دردسری نیست کمال

То ки дар савмиъаи машғӯли ҳавоу ҳавасӣ

تا که در صومعه مشغول هوا و هوسی