Гар зулфи худ ба фитнау шухӣ раҳо кунӣ

گر زلف خود به فتنه و شوخی رها کنی

Сарҳои мо кашони ҳама дар зер по кунӣ

سرهای ما کشان همه در زیر پا کنی

Гуфтӣ намоямати руху комати зи лаби даҳум

گفتی نمایمت رخ و کامت ز لب دهم

Лутфӣаст ину меҳри ту инҳо куҷо кунӣ

لطفیست این و مهر تو اینها کجا کنی

Шухии фироқ аз оташу обат аз он мудом

شوخی فراغ از آتش و آبت از آن مدام

Дар дили мақомсозӣ ва дар дида ҷо кунӣ

در دل مقام سازی و در دیده جا کنی

Ман он неам ки нола кунам аз ту чун қалам

من آن نی ام که ناله کنم از تو چون قلم

Гар худ ба теғ , банди зи бандам ҷудо кунӣ

گر خود به تیغ، بند ز بندم جدا کنی

Бар ошиқони ҳиб ки як як ҷафо кунад

بر عاشقان حیب که یک یک جفا کند

Аз нав бае рақиб ки сад сад вафо кунӣ

از نو به ای رقیب که صد صد وفا کنی

Дидӣ сафои оризаш эй дида гиря чист

دیدی صفای عارضش ای دیده گریه چیست

Баъд аз сафо ба гиря чаро моҷаро кунӣ

بعد از صفا به گریه چرا ماجرا کنی

Он хат ҳамеша машки хатои хондани камол

آن خط همیشه مشک خطا خواندن کمال

Дар як хат эй аҷаби з чаҳ чандин хато кунӣ

در یک خط ای عجب ز چه چندین خطا کنی