Гар ҳама вақте ҳамаи дили хӯни Не

گر همه وقتی همه دل خون نیی

Лайлӣ вақте наву маҷнӯни Не

لیلی وقتی نو و مجنون نیی

Нест чу мо мардии хӯн хӯрданат

نیست چو ما مردی خون خوردنت

Дархури ин бораи гулгуни Не

درخور این باره گلگون نیی

Дар талаби зари чакании ганҷи ишқ

در طلب زر چکنی گنج عشق

Хоҷаи гдонӣу Фаридуни Не

خواجه گدانی و فریدون نیی

Пеши даҳону лабаш эй қанди Миср

پیش دهان و لبش ای قند مصر

Қанд чаҳ хонем туро чун Не

قند چه خوانیم ترا چون نیی

Дар сифат ҷустани даврии зи меҳр

در صفت جستن دوری ز مهر

Кам не аз моҳгар афзӯни Не

کم نی از ماه گر افزون نیی

Ҷои ту бо дидан мо бо диласт

جای تو با دیدن ما با دلست

Зини ду яқинаст ки беруни Не

زین دو یقین است که بیرون نیی

эй ба дар хонаи ту оҳи камол

ای به در خانه تو آه کمال

Чун шинавӣ зонка ба гардуни Не

چون شنوی زانکه به گردون نیی