Гуфтам : эй сими зқн ! гуфт : киро май гӯйӣ ?

گفتم: ای سیم‌ذقن! گفت: که را می‌گویی؟

Гуфтам : эй ъҳдшкн ! гуфт : чаҳҳо май гӯйӣ

گفتم: ای عهدشکن! گفت: چه‌ها می‌گویی

Гуфтам : эй онкии надории сари як мӯии вафо

گفتم: ای آنکه نداری سر یک موی وفا

Гуфт : маълум шуд акнӯн ки маро май гӯйӣ

گفت: معلوم شد اکنون که مرا می‌گویی

Гуфтам : эй ҷони зи дили сахти ту фарёди маро

گفتم: ای جان ز دل سخت تو فریاد مرا

Гуфт : бо мо сухани сахт чаро май гӯйӣ ?

گفت: با ما سخن سخت چرا می‌گویی؟

Гуфтам он зулфи парешони ту бо машк хатост

گفتم آن زلف پریشان تو با مشک خطاست

Гуфт : то чанд парешону хато май гӯйӣ ?

گفت: تا چند پریشان و خطا می‌گویی؟

Гуфтам : аз боди насими ту шунидан чаҳ хуш аст

گفتم: از باد نسیم تو شنیدن چه خوش است

Гуфт : то кӣ сухан аз боди ҳаво май гӯйӣ

گفت: تا کی سخن از باد هوا می‌گویی

Гуфтам : аз дасти дили худ ба ҳалоками розӣ !

گفتم: از دست دل خود به هلاکم راضی!

Гуфт : ин худ зи забону дили мо май гӯйӣ

گفت: این خود ز زبان و دل ما می‌گویی

Гуфтамаш : кӣ расад аз бахти паёмӣ ба камол ?

گفتمش: کی رسد از بخت پیامی به کمال؟

Гуфт : он рӯз ки аз моаш саломии гӯйӣ

گفت: آن روز که از ماش سلامی گویی