Ман он беҳтар ки бошам ринду омӣ

من آن بهتر که باشم رند و عامی

Ки некӯ нест ишқу никномӣ

که نیکو نیست عشق و نیکنامی

Навиштанд аз азал бар сар чу ҷомам

نوشتند از ازل بر سر چو جامم

Карон лаб бошудам баси талхкомӣ

کران لب باشدم بس تلخکامی

Бидон соид бағин шуд лофи симам

بدان ساعد بغین شد لاف سیمم

Ки он аз содагӣ будасту хомӣ

که آن از سادگی بودست و خامی

Маи нави зи абрӯяши худро фузун дид

مه نو ز ابرویش خود را فزون دید

Ҳамин бошад нишони нои тамомӣ

همین باشد نشان نا تمامی

Камоли ин панҷ байти он панҷ ганҷ аст

کمال این پنج بیت آن پنج گنج است

Ки монад аз ту чўонҳо аз Низомӣ

که ماند از تو چوآنها از نظامی