Ман кӣм гуфтӣ ки гӯям хоки наълин манӣ
من کیم گفتی که گویم خاک نعلین منی
Моҳи ман то чанд наъли божгўнаҳ май занӣ
ماه من تا چند نعل باژگونه میزنی
Гуфта будӣ доманами рӯзӣ ба даст уфтад туро
گفته بودی دامنم روزی به دست افتد ترا
Ваъдаи афтодагон дар пой то кӣ афканӣ
وعده افتادگان در پای تا کی افکنی
Дам ба дами оҳанг рафтан мекунӣ аз пеши ман
دم به دم آهنگ رفتن میکنی از پیش من
Умрӣ эй андаки вафо чун умр аз он дар рафтанӣ
عمری ای اندک وفا چون عمر از آن در رفتنی
Ман сазоем гуфта дар куштани ту эй рақиб
من سزایم گفته در کشتن تو ای رقیب
Рост май гӯйии ту душмани худ нае эй куштанӣ
راست میگویی تو دشمن خود نهای ای کشتنی
Аз гулистони ҷамолат бар нагирам чашми ту
از گلستان جمالت بر نگیرم چشم تو
Фии алмислгар чашми ман чун чашми наргис бар кунӣ
فیالمثل گر چشم من چون چشم نرگس بر کنی
Гармӣ рангин занад дар шиша бо лаъли ту дам
گرمی رنگین زند در شیشه با لعل تو دم
Ҳарчӣ ояд зу фурӯи хур зон ки хомасту ?данӣ
هرچه آید زو فرو خور زان که خام است و دنی
Бе ту чун бинад ҷаҳони чашми ҷаҳони байни камол
بیتو چون بیند جهان چشم جهان بین کمال
Чун ба чашм хеш мебинад ки чашми равшанӣ
چون به چشم خویش میبیند که چشم روشنی