Варои он чаҳ саодат буд ки ногоҳе

ورای آن چه سعادت بود که ناگاهی

Ба ҳол бесрўпоӣӣ назар кунад шоҳӣ

به حال بی سروپائی نظر کند شاهی

Чароғи субҳдам дил фурӯз олам ро

چراغ صبحدم دل فروز عالم را

Чаҳ кам шавад ки шавад раҳнамои гумроҳӣ

چه کم شود که شود رهنمای گمراهی

Насимро чаҳ зиёнгар зи роҳи ҳам нафасӣ

نسیم را چه زیان گر ز راه هم نفسی

Кунад анояти дили хастае саҳаргоҳӣ

کند عنایت دل خسته ای سحرگاهی

Ба ҷону дил шудаам пои банди банди гейт

به جان و دل شده ام پای بند بند گیت

На аз сари ғаразӣ на з рӯй икроҳӣ

نه از سر غرضی نه ز روی اکراهی

Чигуна даст тавон дошт аз чунин сарвӣ

چگونه دست توان داشت از چنین سروی

Чигуна рӯй тавон тофт аз чунин моҳӣ

چگونه روی توان تافت از چنین ماهی

Ҳилоли абрӯӣ ӯро зи ҳасани мўӣӣ кам

هلال ابروی او را ز حسن موئی کم

Нагардад ар нигарад сӯии мо ба ҳар моҳӣ

نگردد ار نگرد سوی ما به هر ماهی

Сухан дароз шуду холиси сухан ин аст

سخن دراز شد و خالص سخن این است

Ки чун миннат набӯд мухлису ҳавохоҳӣ

که چون منت نبود مخلص و هواخواهی

Камоли ъзи қабули нар аз саодат ёфт

کمال عز قبول نر از سعادت یافت

Ки бофт аз ҳамаи ақрони худ чунин ҷоҳӣ

که بافت از همه اقران خود چنین جاهی