Висол ӯст бахт мо набинам он ба бедорӣ

وصال اوست بخت ما نبینم آن به بیداری

Хаёлаш давлатаст эй дили ту бории давлатии дорӣ

خیالش دولتست ای دل تو باری دولتی داری

Ба мисатону назари бозон назарҳо дорад он чашмон

به مستان و نظر بازان نظرها دارد آن چشمان

Магари девонаи зоҳид ки ҷўӣии ақлу ҳушёрӣ

مگر دیوانه زاهد که جوئی عقل و هشیاری

Дару девор дар рақсанд сӯфӣ дар самоъи мо

در و دیوار در رقصند صوفی در سماع ما

Чаҳ бар девор часбӣдӣ ба охири нақши деворӣ

چه بر دیوار چسبیدی به آخر نقش دیواری

Чу хас бар хоки роҳ ту бидон умеди афтодам

چو خس بر خاک راه تو بدان امید افتادم

Ки чун боди сабои ои маро аз хок бурдорӣ

که چون باد صبا آی مرا از خاک برداری

Дили ман чун з кор уфтад бабораи меҳнатати бурдан

دل من چون ز کار افتد بباره محنتت بردن

Расад бории маро аз ту агар давлат диҳад ёрӣ

رسد باری مرا از تو اگر دولت دهد یاری

Карямони тӯҳфаи оранд бо худ пеши мискинон

کریمان تحفة آرند با خود پیش مسکینان

Агар оӣии ту низ он ба ки бар ман раҳматии оре

اگر آئی تو نیز آن به که بر من رحمتی آری

Бсднҷону сил ӯ хоҳии камол аз сар на ин савдо

بصدنجان و سل او خواهی کمال از سر نه این سودا

Чу ҳеҷат нест ин гавҳар макун ҳрдми харидорӣ

چو هیچت نیست این گوهر مکن هردم خریداری