Дар кӯии ту хӯни мижа хелеаст ки силӣ аст

در کوی تو خون مژه خیلی است که سیلی است

Ҳар қатра азу қобил силӣаст ки хеле аст

هر قطره از و قابل سیلی است که خیلی است

Саҳласт ба чашми ман агар дарҷи сурайёст

سهل است به چشم من اگر درج ثریاست

Пеш дар гӯши ту ки тобон чу Суҳайлӣ аст

پیش در گوش تو که تابان چو سهیلی است

Бар тоқи фалаки маи қад худ кард хам ва гуфт

بر طاق فلک مه قد خود کرد خم و گفت

Моро бнўӣ бо хами абрӯии ту майлӣ аст

ما را بنوی با خم ابروی تو میلی است

Мақсӯди ду олам чаҳ кунӣ бар дили мо арз

مقصود دو عالم چه کنی بر دل ما عرض

Мақсӯди тунӣ ҳарчӣ варои ту туфайлӣ аст

مقصود تونی هرچه ورای تو طفیلی است

Ҷузи зулфу рахт дил накушуд лайлу нҳорм

جز زلف و رخت دل نکشد لیل و نهارم

Фаррухтар азинм на нҳорӣ ва на Лайлӣ аст

فرخ تر ازینم نه نهاری و نه لیلی است

Ман доиму дили қадари шаби васл ки маҷнӯн

من دائم و دل قدر شب وصل که مجنون

Донист шаби қадари шабиро ки ба Лайлӣ аст

دانست شب قدر شبی را که به لیلی است

Дар дид ; гирёни камоли абрӯу зулфат

در دید؛ گریان کمال ابرو و زلفت

Бар баста ба занҷири пулӣ бар сар силӣ аст

بر بسته به زنجیر پلی بر سر سیلی است