Дил ба аз васли рахт дар ҷон таманное наёфт

دل به از وصل رخت در جان تمنایی نیافت

Дида аз дидори ту хуштар тамошое наёфт

دیده از دیدار تو خوشتر تماشایی نیافت

Ақл дар даври рахти чандон ки ҳар ҷо кард гашт

عقل در دور رخت چندان که هر جا کرد گشت

Чун сари зулфати сиррии холии з савдое наёфт

چون سر زلفت سری خالی ز سودایی نیافت

Чун замони васли рӯят буд нозуки фурсатӣ

چون زمان وصل رویت بود نازک فرصتی

Ҳеҷ ошиқи фурсат бӯсидан пое наёфт

هیچ عاشق فرصت بوسیدن پایی نیافت

Ҳамчуи наргиси масти ишқ аз сад қадаҳ сархуш нашуд

همچو نرگس مست عشق از صد قدح سرخوش نشد

То сари худ зери пои сарв болоӣ наёфт

تا سر خود زیر پای سرو بالایی نیافت

Бо хаёлаш ошно шуд дидаи гирён ва гуфт

با خیالش آشنا شد دیدهٔ گریان و گفت

Ҳамчуи ин гавҳар касе дар ҳеҷ дарёӣ наёфт

همچو این گوهر کسی در هیچ دریایی نیافت

Дил чаҳ донад зини миён чун аз даҳонаш паии набард

دل چه داند زین میان چون از دهانش پی نبرد

Кӣ кунад фаҳми дақоиқ чун муаммое наёфт

کی کند فهم دقایق چون معمایی نیافت

Ёфт ҷонии хуштар аз ҷинат дар ӯро камол

یافت جانی خوشتر از جنت در او را کمال

Лекин аз бисёре бар хешро ҷонӣ наёфт

لیکن از بسیاری بر خویش را جانی نیافت