Ту худ ба гӯш наёрӣ ҳадиси зории мо

تو خود به گوش نیاری حدیث زاری ما

Ки дар ту кор накардаст дарди кории мо

که در تو کار نکردست درد کاری ما

Шунӯдаам ки гушӯдӣ забони бдшномм

شنوده ام که گشودی زبان بدشنامم

Азизи ман чаҳ кушояди турои зи хории мо

عزیز من چه گشاید ترا ز خواری ما

Гар эй насим шабӣ бигузарӣ бар ани сари зулф

گر ای نسیم شبی بگذری بر ان سر زلف

Ба гӯш ӯ бирасон зикр бе қарории мо

به گوش او برسان ذکر بی قراری ما

Ҳазор бор ба ҷони бор меҳнатат барадем

هزار بار به جان بار محنتت بردیم

Ба ҳеҷ бар нагирифтӣ ту бурдбории мо

به هیچ بر نگرفتی تو بردباری ما

Агар чаҳ аз ду ҷаҳон кардаем қатъи умед

اگر چه از دو جهان کرده ایم قطع امید

Ба лутфу раҳмат ту ҳаст умедвории мо

به لطف و رحمت تو هست امیدواری ما

Сазад ки зайли карам бар гуноҳ мо пӯшанд

سزد که ذیل کرم بر گناه ما پوشند

Ба рӯзи ҳашар чу бенанди шармсории мо

به روز حشر چو بینند شرمساری ما

Камол дар саги кӯяш улувва ҳиммати байн

کمال در سگ کویش علو همت بین

Ки ор оядаш аз ҳамдамӣу ёрии мо

که عار آیدش از همدمی و یاری ما