Дӯстонгар кишти моро дӯст мо донему дӯст

دوستان گر کشت ما را دوست ما دانیم و دوست

Чун ҳалоки мо ризоӣ ӯст мо донему дӯст

چون هلاک ما رضای اوست ما دانیم و دوست

Гар навозади вари гудозади ҷони мо касро чаҳ кор

گر نوازد ور گدازد جان ما کس را چه کار

Вар ба ҷон душман шавад бо дӯст мо донему дӯст

ور به جان دشمن شود با دوست ما دانیم و دوست

Дидаи грбони мо дар пой ҳар сарву гулӣ

دیده گربان ما در پای هر سرو و گلی

Гар биҷусту ҷӯй ӯ чун ҷӯаст мо доӣиму дӯст

گر بجست و جوی او چون جوست ما دائیم و دوست

Кас надонад аз барои кист рӯ бар хоки роҳ

کس نداند از برای کیست رو بر خاک راه

Онкии доим бар сар он кӯаст мо донему дӯст

آنکه دایم بر سر آن کوست ما دانیم و دوست

Чанд печидан дарин каз ғам нашт шуд ришта Эй

چند پیچیدن درین کز غم نشت شد رشته ای

Гар азин ғам кам з сор мӯаст мо донему дӯст

گر ازین غم کم ز ثار موست ما دانیم و دوست

Ин суханҳо то кяти гуфтан ки бирҳмасту меҳр

این سخنها تا کیت گفتن که بیرحم است و مهر

Грдлш дил нест санг ва рӯсто донему дӯст

گردلش دل نیست سنگ و روستا دانیم و دوست

Бо накӯи хоҳон ва бдгўён бигӯ аз мо камол

با نکو خواهان و بدگویان بگو از ما کمال

Дӯст бо мо бад ва гар некӯаст мо донему дӯст

دوست با ما بد و گر نیکوست ما دانیم و دوست