Дӯстони бори ману дилбару дилдор ман ӯст

دوستان بار من و دلبر و دلدار من اوست

Ман дигар дӯст надорам биҷузи ин мӯниси дӯст

من دگر دوست ندارم بجز این مونس دوست

Фикр бисёр чаҳ ҳоҷат дар Рахш чун дидам

فکر بسیار چه حاجت در رخش چون دیدم

Гар бозами сар вагар низ назар ҳар ду накӯаст

گر بازم سر و گر نیز نظر هر دو نکوست

Хондаи қиссаи тӯбо ки баромадаи зи биҳишт

خوانده قصه طوبی که برآمده ز بهشت

Тӯбои он қомати дилҷӯйу биҳишти он сар кӯаст

طوبی آن قامت دلجوی و بهشت آن سر کوست

Ҳамчуи зулфаш ба слосл натавон дошт нигоҳ

همچو زلفش به سلاسل نتوان داشت نگاه

Ҳаркиро силсилаи ҷунбони дили он силсила мӯаст

هرکه را سلسله جنبان دل آن سلسله موست

Бор ҷода кашидӣ ҳама вақте дӯшам

بار جاده کشیدی همه وقتی دوشم

Дар сар акнӯн май ва бар дӯши ман ин бор сабуаст

در سر اکنون می و بر دوش من این بار سبوست

Бскаҳ дар бой кашон кард сари мискинон

بسکه در بای کشان کرد سر مسکینان

Зулфи мишкӣнаши азин шарми сар афканда фурӯаст

زلف مشکینش ازین شرم سر افکنده فروست

Зоҳидам гуфт нашуд оқилу ҳушёри камол

زاهدم گفت نشد عاقل و هشیار کمال

Ҳарки ҳушёртараст аз ҳамаи девона тар ӯст

هرکه هشیارتر است از همه دیوانه تر اوست