Зулфи маъшӯқ саркаш афтодаст

زلف معشوق سرکش افتادست

Ошиқонро ба он хуш афтодаст

عاشقان را به آن خوش افتادست

Микшми домтш агарчӣ балост

میکشم دامتش اگرچه بلاست

Ошиқ ӯ балокаш афтодаст

عاشق او بلاکش افتادست

Дил ба наки рухи дили афрӯзон

دل به نکه رخ دل افروزان

Чун кабобӣ бар оташ афтодаст

چون کبابی بر آتش افتادست

Дидаро аз назора сирӣ нест

دیده را از نظاره سیری نیست

Лавҳи хӯбӣ нақш афтодаст

لوح خوبی نقش افتادست

Зулфат аз бодау риштаи ҷонам

زلفت از باده و رشته جانم

Аз ҳаво дар кашокаш афтодаст

از هوا در کشاکش افتادست

Фии зулфи ту рост натавон хонд

فئ زلف تو راست نتوان خواند

Ки саводӣ мушавваш афтодаст

که سوادی مشوش افتادست

Одамияти мҷри зи бори камол

آدمیت مجر ز بار کمال

Кони ҷафои ҷӯ париваш афтодаст

کان جفا جو پریوش افتادست