Сарви моро қаду болоӣ хуш аст

سرو ما را قد و بالایی خوش است

Дидан он гули тамошое хуш аст

دیدن آن گل تماشایی خوش است

То Рахш байнем гӯ боло намой

تا رخش بینیم گو بالا نمای

Аз онкӣ ба дидан ба болоӣ хуш аст

از آنکه به دیدن به بالایی خوش است

Аз сари мо пой ӯ шуд кӯфта

از سر ما پای او شد کوفته

Кӯфтани сӯфии чунин пое хуш аст

کوفتن صوفی چنین پایی خوش است

Сиррии лаби чашмаш ишорат ме кунад

سری لب چشمش اشارت می کند

Кончаҳ бодомӣаст ҳалвое хуш аст

کآنچه بادامی است حلوایی خوش است

Аз сари сўдоиён холӣ мабод

از سر سوداییان خالی مباد

Сояи зулфаш ки савдое хуш аст

سایه زلفش که سودایی خوش است

Куштани мо гарчи ӯро орзӯаст

کشتن ما گرچه او را آرزوست

Орзӯӣ ӯ таманное хуш аст

آرزوی او تمنایی خوش است

Гар равад сари ҳам Марв аз ҷои камол

گر رود سر هم مرو از جا کمال

Пой бар ҷое чунин ҷое хуш аст

پای بر جایی چنین جایی خوش است