Сарвии зи боғи ҳасан ба лутфи қадати нхост

سروی ز باغ حسن به لطف قدت نخاست

Аз он бартараст қади ту коид ба шарҳи рост

از آن برتر است قد تو کآید به شرح راست

Ҷон ба лаби расидаи моро ба бӯса Эй

جان به لب رسیده ما را به بوسه‌ای

Дарёб каз даҳони ту дар маъраз фаност

دریاب کز دهان تو در معرض فناست

То аз лабати вазифа дашном карда Эй

تا از لبت وظیفهٔ دشنام کرده‌ای

Дуои давлати ту бар забони мост

دعای دولت تو بر زبان ماست

Сари ришта қарор шуд аз даст ва ҳамчунон

سر رشته قرار شد از دست و همچنان

Ангушти печ чун сухан зулф дилрабост

انگشت پیچ چون سخن زلف دلرباست

Моро аз рӯй хуб макун манъ эй фақиҳ

ما را از روی خوب مکن منع ای فقیه

Кини Фқ дар шариъати аҳл назар равост

کین فق در شریعت اهل نظر رواست

Онҷо ки ходимони зи ъқидт нафас зананд

آنجا که خادمان ز عقیدت نفس زنند

Аз мо сари иродат ва аз дӯст хок пост

از ما سر ارادت و از دوست خاک پاست

Гар шбўаҳ камол бипурсад касе зону

گر شبوة کمال بپرسد کسی زانو

ГўсўФии исту ринд вале борасо намост

گوسوفی ایست و رند ولی بارسا نماست