Ҷаҳонии пари з мақсӯдаст роҳии равшану пайдо

جهانی پر ز مقصود است راهی روشن و پیدا

Дариғо ташнаи лаби хоҳеми мурдан бар лаби дарё

دریغا تشنه لب خواهیم مردن بر لب دریا

Касе каз талъати хуршеди ҷуз гармӣ наме бинад

کسی کز طلعت خورشید جز گرمی نمی بیند

Дило маъзӯр май дораш ки дорад чашми нобӣно

دلا معذور می دارش که دارد چشم نابینا

Ба буии васл ӯ май хури ғами ҳиҷрон ки хуш бошад

به بوی وصل او می خور غم هجران که خوش باشد

Кашӣдан заҳмати хоро барои роҳати хурмо

کشیدن زحمت خارا برای راحت خرما

Ҷаноби ишқи басӣ олӣаст Мӯсои ҳимматӣ бояд

جناب عشق بسی عالی است موسی همتی باید

Ки натавон бар чунон таврӣ шудан бе ҳиммати воло

که نتوان بر چنان طوری شدن بی همت والا

Чу бо худ ҳамсафар бошӣ дар ин раҳи борҳои уфтӣ

چو با خود همسفر باشی در این ره بارها افتی

Ки борат обгинаасту раҳати пари хору пари хоро

که بارت آبگینه است و رهت پر خار و پر خارا

?герат донистан илм ҳуруфаст орзӯи сӯфӣ

گرت دانستن علم حروفست آرزو صوفی

Нахусти афъол некӯ кун чаҳ суд аз хондани асмо

نخست افعال نیکو کن چه سود از خواندن اسما

зи чашму зулф ӯ ошиқ куҷо ёбад ҳузури дил

ز چشم و زلف او عاشق کجا یابد حضور دل

Ки дар ҳар гӯшае фитнааст ва дар ҳар ҳалқае ғавғо

که در هر گوشه ای فتنه است و در هر حلقه ای غوغا

зи хуршеди ҷамол ӯ шаби зиндаи дилони равшан

ز خورشید جمال او شب زنده دلان روشن

Ба даври қад ӯ бигирифт кори ошиқони боло

به دور قد او بگرفت کار عاشقان بالا

Магӯ асҳоби дили рафтанду шаҳр ишқ шуд холӣ

مگو اصحاب دل رفتند و شهر عشق شد خالی

Ҷаҳони пар шамс табризаст мардии кӯ чу мавлоно

جهان پر شمس تبریزست مردی کو چو مولانا

Ба кунҷ эминӣ натавон нишаст аз чашму зулфи вай

به کنج ایمنی نتوان نشست از چشم و زلف وی

Ки дар ҳар ҷонибӣ шӯраст ва дар ҳар хонае яғмо

که در هر جانبی شور است و در هر خانه ای یغما

Ба ноаҳл ар нишон додӣ камол аз хоки даргоҳаш

به نااهل ار نشان دادی کمال از خاک درگاهش

Кашидӣ кӯҳли бенаӣ вале дар дидаи аъмо

کشیدی کحل بینایی ولی در دیده اعما