Табъ латиф донад лутфи лабу даҳонат
طبع لطیف داند لطف لب و دهانت
Фикри дақиқ бояд сарриштаи миёнат
فکر دقیق باید سررشتهٔ میانت
Даии мишдии хиромон чун сарв ва ақл ме гуфт
دی میشدی خرامان چون سرو و عقل میگفت
Хуш май рӯй ба танҳо , танҳо фидои ҷонат
خوش میروی به تنها، تنها فدای جانت
Доне чаро рафиқат кард аз дар ту даврам ?
دانی چرا رفیقت کرد از درِ تو دورم؟
Нагузошт то нишинад гардӣ бар остонат
نگذاشت تا نشیند گردی بر آستانت
Дили тири ғамзаотрогар ҷон сипар насозад
دل تیر غمزهات را گر جان سپر نسازد
Он ба ки гӯша гирад зобрўӣ чун камонат
آن به که گوشه گیرد ز ابروی چون کمانت
Пероҳан сабурӣ кардем пораи пора
پیراهن صبوری کردیم پارهپاره
То дидаем чун гул дар дасти ин ва онат
تا دیدهایم چون گل در دست این و آنت
Лутф сабо шунидам бодаст бо насимат
لطف صبا شنیدم باد است با نسیمت
Об ҳаёт дидам ҳеҷаст бо даҳонат
آب حیات دیدم هیچ است با دهانت
Дар поя салотин бошад камоли мискин
در پایهٔ سلاطین باشد کمال مسکین
Гар бшмрнд ӯро аз хайли бандагонат
گر بشمرند او را از خیل بندگانت